(μέρος 1 από 3)

Ταυτότητα δραστηριότητας

Τοποθεσία:
Ημερομηνία:
Φυσιογνωμία εκδρομής:
Περιγραφή, αφήγηση:
Φωτογραφίες:

Παρνασσός - Γκιώνα
6 - 8 Ιανουαρίου 2011
περιήγηση 4x4
Xenia

Dr. Format

 

Οδοιπορικό στην καρδιά ενός χειμώνα που αρνείται πεισματικά να πάρει στα σοβαρά τον ρόλο του.

 

    Ξεκινήσαμε με την διακαή επιθυμία να βρούμε χιόνια αλλά και την ενδόμυχη ελπίδα να μη χρειαστεί να κάνουμε άπειρα χιλιόμετρα στην αναζήτησή τους αφού με δεδομένη την απαγορευτική τιμή της βενζίνης, η αδηφάγος όρεξη του αγαπημένου μας τετρακίνητου, μας δημιουργεί πόνους στη τσέπη !

 

    Φύγαμε βραδάκι από Αθήνα με σκοπό να περάσουμε τη πρώτη μας νύχτα στους πρόποδες του Παρνασσού ώστε να εκμεταλλευτούμε ολόκληρη την επόμενη μέρα.

Εγερση στην Ανω Τιθορέα.

 

Ο Αγιος Γεώργιος.

Το κανάλι "σημαδεύει" τον κάμπο.

Οι ορθοπλαγιές του Παρνασσού ...

... στο φαράγγι Καχάλα ...

... φιλοξενούν αμέτρητες σπηλιές όπως ...

... του Οδυσέα Ανδρούτσου.

    Με το που πατήσαμε χώμα στα 1200 μέτρα υψόμετρο (στην μονή Δαδίου) αντικρίσαμε μια εντελώς πρωτόγνωρη εικόνα.

    Σε ένα βουνό εντελώς αχιόνιστο, με καταπράσινο γρασίδι τα έλατα φαίνονταν σκεπασμένα με ένα κάτασπρο πέπλο !

Στο Αγνάντιο Λιθάρι.

 

    Πλησιάζοντας διαπιστώσαμε πράγματι ότι όλα τα δέντρα ήταν καλυμμένα από την κορυφή μέχρι κάτω με χοντρούς και συμπαγείς κρυστάλλους που λαμπύριζαν στον ολόλαμπρο ήλιο.

    Μετά από τόσα και τόσα χιονισμένα χιλιόμετρα σε ένα σωρό βουνά δεν είχε τύχει ποτέ άλλοτε να δούμε αυτό το φαντασμαγορικό θέαμα και πραγματικά εντυπωσιαστήκαμε.  Δείτε κι από μόνοι σας.

Παγωμένη βροχή στα έλατα.

 

Τα έλατα ήταν σα να τα είχανε ψεκάσει με ...

... άσπρη μπογιά.

    Ο Παρνασσός είναι ένα βουνό αγαπημένο, συνδεμένο με πολλές κι ωραίες εκδρομές κι ακόμα περισσότερες νεανικές αναμνήσεις και περιηγήσεις, έτσι διασχίζοντάς τον αισθανόμαστε ότι είμαστε στο πίσω κήπο του σπιτιού μας και δεν περιμένουμε πολλές εκπλήξεις.

    Να όμως που για μια ακόμα φορά η σχολαστική μελέτη της διαδρομής πάνω στον χάρτη μπορεί να φέρει στο προσκήνιο κρυμμένα μυστικά!

Κατηφορίζοντας στον Επτάστομο.

 

    Κάπου ανάμεσα στην Αγόριανη και τα Καλάνια όλα αυτά τα χρόνια, μας περίμενε για να το ανακαλύψουμε το σπηλαιοβάραθρο Επτάστομος.

    Αφήσαμε το αυτοκίνητο και μετά από λίγα λεπτά περπάτημα βρεθήκαμε στο στόμιο του.  Σε ένα τοπίο βαρύ και υποβλητικό ένα απίστευτο σύμπλεγμα από σπηλιές, αψίδες και βράχια πρασινισμένα από βρύα συνέθεταν ένα απόκοσμο σκηνικό που πυροδοτούσε τη φαντασία κι έκανε να φαίνονται πιθανά όλα τα παραμύθια με δράκους κι εξωτικά.

Επτάστομος.

 

    Το στοιχείο, ωστόσο, που κυρίως έχει κάνει διάσημο το φαράγγι, είναι αιώνιοι πάγοι στα ψυχρά και ανήλιαγα βάθη του.

    Αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες, μάθαμε ότι 70 εξαιρετικά δύσκολα μέτρα χαμηλότερα από το στόμιο βρίσκονται κρυμμένοι οι πρώτοι πάγοι.  Το σοκ από το απίστευτο θέαμα είναι δυνατό και η θερμοκρασία αγγίζει το μηδέν.

Επτάστομος.

 

    Τεράστιες παγοκολώνες, καθαρές και διαυγείς, κλείνουν σχεδόν το δρόμο προς τα κάτω.  Το ύψος τους είναι από 3 ως 6 μέτρα και το πάχος μισό μέτρο.  Μοιάζουν σαν να στηρίζουν το θόλο του σπηλαίου.  Πολύ περισσότερες παγοκολώνες είναι θρυμματισμένες στο δάπεδο.  Δίπλα τους, από ένα στόμιο του βράχου, ξεχύνεται ένας μικρός παγωμένος καταρράκτης.

Επτάστομος.

 

    Το τέλος του βαράθρου βρίσκεται στα 90 σχεδόν μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, απίστευτο, εξωπραγματικό και εξαιρετικά ψυχρό.  Σε καμιά περίπτωση μην επιχειρήσετε καταρρίχηση αν δεν έχετε την απαραίτητη κατάρτιση και φυσικά τον κατάλληλο εξοπλισμό.

Μικρό(μορφος)κόσμος.

 

Μόλις 460 μ. νοτιότερα υπάρχει ...

... κι άλλο μικρότερο βάραθρο.

Οπου τα νερά χάνονται ...

... κάτω από μια σχισμή του βράχου.

Η συνέχεια . . .