(μέρος 1 από 5)

  Τοποθεσία: Βόρεια Πίνδος.
  Hμερομηνία: 6 - 13 Σεπτεμβρίου 2008.
  Φυσιογνωμία εκδρομής: Διάσχιση 4x4.
  Περιγραφή, αφήγηση: Xenia, Dr. Format.

  Φωτογραφίες: Dr. Format, Xenia.
 

Φθινοπωρινή διάσχιση 2008  ( 1.717 χλμ )

Βασιλίτσα  –  Σμόλικας  –  Γράμμος  –  Βίτσι  –  Πιέρια.

 

Ημέρα 1η: Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου   ( 506 χλμ )

    Αναχώρηση Σάββατο με κατεύθυνση: Καρδίτσα, Γρεβενά, Δοτσικό από όπου και θα αρχίσει η χωμάτινη διαδρομή μας.

    Ξεκινάμε 11:30 με ζέστη καλοκαιρινή, και πρόθεση να κάνουμε μια χαλαρή περιπλάνηση στο Σμόλικα και τον Γράμμο.  Για πρώτη φορά, δεν είναι στόχος μας μόνον τα πολλά χιλιόμετρα και τα ορεινά τοπία.  Θέλουμε να ζήσουμε λίγο την ατμόσφαιρα των χωριών, να μιλήσουμε με τους ντόπιους, να δοκιμάσουμε το κρασί τους, να αφουγγραστούμε τις δικές τους διαφορετικές συνήθειες και τη δική τους καθημερινότητα.  Με αυτόν λοιπόν τον στόχο, αρχίζουμε από την πρώτη κιόλας μέρα…

    Μεσημεριανό στο γραφικό Κουτούκι της Μακρακώμης και προορισμός η θέση Τσούκα από όπου και θα αρχίσει το χώμα προς Ρεντίνα.  Η ώρα είναι ήδη 16:45.  Ο έντονα διαβρωμένος δρόμος με καφεκίτρινη πούντρα που υπόσχεται χειμωνιάτικη λάσπη διασχίζει ένα δάσος από μικρές σε ηλικία δρύες.

Στις παρυφές του Δοτσικού.

    Αν τα δεντράκια επιζήσουν οι μελλοντικές γεννιές θα μπορέσουν να απολαύσουν ένα ωραιότατο δάσος.

    Καφεδάκι στη γραφική πλατεία της Ρεντίνας.  Ο ταβερνιάρης - καφετζής μας ζήτησε συγνώμη επειδή δεν μπορούσε να κάτσει μαζί μας για κουβεντούλα.  Είχε να ετοιμάσει τις σούβλες για το βράδυ !  Ασφάλτινα για Καρδίτσα, Καλαμπάκα, Γρεβενά και τέλος Δοτσικό για τη πρώτη μας διανυκτέρευση.

    Ο ήλιος πέφτει πίσω από το όρος Χάσια και οι τελευταίες ακτίνες του βάφουν με έντονα χρυσά και πορτοκαλιά χρώματα τους βράχους των Μετεώρων που βρίσκονται ακριβώς απέναντι.  Βράδυ μπαίνουμε στην όμορφη πλατεία του Δοτσικού όμως είμαστε κουρασμένοι και προτιμάμε να βρούμε αμέσως μέρος για κατασκήνωση. Το ένστικτό μας, μας οδηγεί κατ΄ ευθείαν σε ένα όμορφο πλάτωμα δίπλα στο ποτάμι.

Το "G" σε διάταξη ύπνου.

 

Ημέρα 2η: Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου   ( 116 χλμ )

    Πρωϊνό ξεκίνημα με στόχο: Σαμαρίνα, Αγ. Παρασκευή, Μοναστήρι, Κόνιτσα, Καβάσιλα.

    Αχ αυτές οι ασφαλτωστρώσεις !  Τα έργα είναι σε εξέλιξη κι έτσι η Σαμαρίνα θα προσεγγίζεται στο εξής μόνον από άσφαλτο.  Χρησιμοποιούμε τον χάρτη 1:50.000.  Όμως οι δρόμοι, λόγω των έργων, είναι τόσο αλλοιωμένοι που είναι σχεδόν αδύνατον να εντοπίσουμε τις κοπάνες.  Θες δεν θες, καταλήγεις στις “δημοσιές”.  Κατεβαίνουμε στα 1.200 μέτρα υψόμετρο.  Η θέα στις γύρω βουνοκορφές πανοραμική και πανέμορφη και τα έργα σε εξέλιξη.

Σαμαρίνα.

    Τζάμπα ξενητεφτήκαμε !  Μας έφαγε η άσφαλτος !

    Στο σχεδιασμό της εκδρομής μας επιλέξαμε συνειδητά τους “βατούς χωματόδρομους” επειδή επιχειρούμε τη διάσχιση μόνοι.  Έτσι βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την πρόοδο και τον πολιτισμό.  Πριν βγάλετε λοιπόν, τη Σαμαρίνα από τις διαδρομές σας μελετήστε προσεκτικά τον χάρτη και αποφύγετε τελείως τους βατούς χωματόδρομους.  Ακόμα και οι “εξαιρετικά δύσβατοι” όπως αναφέρονται στο χάρτη είναι βατοί, και αποτελούν τη μόνη ελπίδα για να ζήσετε το βουνό με τον τρόπο που αγαπάμε.

 

Καταραμένες ασφαλτοστρώσεις.

    Χωριό Μοναστήρι.  Ο χωματόδρομος ξεκινάει ακριβώς έξω από την μονή της Παναγίας.  Κι εδώ όπως και σε πολλά άλλα σημεία στην είσοδο του χωματόδρομου υπάρχει μπάρα του δασαρχείου με πινακίδα που ενημερώνει ότι ο δρόμος παραμένει κλειστός από τον Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο, μια πρακτική που εφαρμόζεται και σ΄ άλλες περιοχές, προκειμένου να μην διαταράσσεται από θορύβους και περίεργους η χειμερία νάρκη των λιγοστών καφέ αρκούδων.

    Στρίψαμε αριστερά σε ένα αχαρτογράφητο δρομάκι προς την κορυφή Κλέφτη, που είχαμε εντοπίσει στο google.  Ακολουθώντας το ρέμα “Κρυονέρι” το δρόμακι μας έβγαλε στην άσφαλτο προς Κόνιτσα αποζημειώνοντάς μας με την ομορφιά του για τη σημερινή μέρα.

 

Τραπεζίτσα.

    Μεσημεριανό στην πλατεία της Κόνιτσας και ασφάλτινα για Καβάσιλα.

    Ακολουθώντας τις οδηγίες που είχαμε διαβάσει σε σχετικό οδηγό, αναζητήσαμε τα κατεστραμένα από τους Γερμανούς λουτρά Πυξαριάς και περπατήσαμε ξυπόλυτοι στα γλιστερά βότσαλα και ζεστά (λόγω των λουτροπηγών) νερά του ποταμού Σαραντάπορου.  Κολυμπήσαμε στην εξωτερική πισίνα στα λουτρά Καβάσιλων, και ακολουθώντας την προτροπή των θαμώνων, χωθήκαμε στην στενάχωρη δεξαμενή υπερχίλησης και απολαύσαμε ένα αυτοσχέδιο “υδρομασάζ”.  Κατασκηνώσαμε δίπλα στη πισίνα, κάτω από ένα τεράστιο πλατάνι.  Την νύχτα μας έκανε παρέα ένας τεράστιος ποιμενικός που μας αγάπησε με τη πρώτη ματιά.

Η καμμένη πλευρά του Κλέφτη.

Στη Σαμαρίνα υπάρχει το απίστευτο ...

... Το Ράντζο του Χοντρού !!!

Στον δρόμο για ...

... το ξωκλήσι νότια από τη Μονή Παναγιάς.

Πόρτες για ... στρουμφάκια.

.

Σαραντάπορος: τα παλιά λουτρά.

Τα παλιά λουτρά Καβάσιλων.

Κατασκήνωση δίπλα στα ...

... νέα λουτρά Καβάσιλων.

Η ανοιχτή πισίνα.

Κι ο πρόχειρος καταυλισμός των λουτρών.

Η κλειστή πισίνα.

Η Τραπεζίτσα.

Η συνέχεια . . .