(μέρος 1 από 3)

Ταυτότητα δραστηριότητας

Τοποθεσία:
Ημερομηνία:
Φυσιογνωμία εκδρομής:
Περιγραφή, αφήγηση:
Φωτογραφίες:

Γεράνεια - Λουτράκι
25 - 27 Φεβρουαρίου 2012
εκδρομή 4
x4
Tzan
Tzan, Dr. Format

 

Πρόλογος

    Λες τώρα Λουτράκι και off road σιγά τ΄ αυγά.  Ναι ρε παιδί μου, αλλά βάλε και λίγο Γεράνεια.  Τρίχες.  Λιακάδα, μπλε να σε στραβώνει, θάλασσα χαρτί, για εκδρομή ΚΑΠΗ μια χαρά είναι.  Τώρα εδώ που τα λέμε άμα βάλεις και φόντο την καράφλα, τις “σαμπρέλες” και τα μπιφτέκια στον “Πλάτανο”, άντε να πεις πως δεν είσαι η Μαρία Αντουανέτα.  Ωραία, ας είναι.

Ημέρα 1η: Σάββατο 25-2-2012

    Το Σάββατο ανηφορίζαμε τις πρώτες χωμάτινες φουρκέτες στα Γεράνεια από την πλευρά του Κορινθιακού και νόμιζες ότι μάλλον χάθηκες στη διαδρομή για θαλασσινό μπανάκι.

Πατημένοι χωματόδρομοι.

 

    Όταν πατήσαμε τον αυχένα στο σημείο που ξεκινά ο δρόμος για την κορφή και αντικρίσαμε και τον Σαρωνικό, ωπ είπαμε, εδώ παίρνουμε ανάσες, εικόνες και γεύσεις. Το διάλειμμα ήταν L.P.

Στάση στον αυχένα.

 

Ψύχρα στα τέλη Φεβρουαρίου.

Με φόντο τον Σαρωνικό.

Ο "χρυσαετός" μας.

Αεροπορική λήψη.

Λίγο περπάτημα στον λόφο.

Το άραγμα στη λιακάδα: όλα τα λεφτά !

Μικροί - μεγάλοι.

Να κι η Σούσι.

    Η συνέχεια ήταν κομματάκι πιο προκλητική. Καλά μη φανταστείτε τώρα φκιασίδια και ταρατατζούμ, αλλά τέλος πάντων είχε και λίγο μπότζι.  Λιγουλάκι λασπίτσα, κάνα δύο ρυάκια, μια παλάμη νεροφαγώματα, τέτοια δηλαδή.

Μα καλά, αγωγό θα περάσουνε ;

 

Πευκάκια.

Κουμαριές.

Οι "Ιάπωνες" είχαν την τιμητική τους.

Στο ρεματάκι.

    Ξανά αγνάντι στον Κορινθιακό και με προορισμό τα Πίσια καταλήξαμε για προπόνηση κοιλιακών στη ταβέρνα ο “Πλάτανος”.

    Δεν ξέρω τι μας συνέβη, αλλά όλοι αφήσαμε και κάτι αφάγωτο.  Δεν τ΄ αφήνεις αυτά αμανάτι “χρονιάρες” μέρες.

Οι Αλκυονίδες με φόντο τον Παρνασσό.

 

.

Ο Διονύσης στο αγνάντι.

Λόχοοοοοος  ... παρών !

Tzan και Format.

Αδαμαντία.

.

    Ένα σακίδιο μπιφτέκια μαζέψαμε και φυσικά δεν πήγε τίποτα χαμένο την επομένη.

    Ο Διονύσης, η Ελένη και ο Γιαννάκης μας άφησαν επιστρέφοντας στο κλεινόν άστυ.  Παιδιά να ΄στε καλά.  Μέχρι την επόμενη φορά.

    Η συνέχεια είχε Λουτράκι για κατάλυση στο 5άστερο “Πευκάκι”.  Έλα που όμως η θέση του στο χάρτη ήταν λάθος και φτάσαμε στον Ισθμό να ψάχνουμε κρεμασμένοι από τα κάγκελα της γέφυρας.

    Να σκεφτείτε ότι το προσπεράσαμε ερχόμενοι από Περαχώρα.  Τι περιμένεις από μεγάλους ανθρώπους.

 

.

 

    Λοιπόν το “Πευκάκι” μάλλον σε επικελευστή έφερνε, αλλά σε θεσάρα.  Στρογγυλοκαθισμένο πάνω σε ένα ομώνυμο restaurant-cafe-bar μπροστά στο κύμα, αγνάντευες όλο το κόλπο του Λουτρακίου.  Δεν ξεκόλλαγες από το τζαμιλίκι.

    Το βραδάκι βολτούλα στον παραλιακό, μετά γυμναστικές επιδείξεις στο υπαίθριο γυμναστήριο του δήμου και όταν βάρυναν οι ίσκοι………….. δεν σας λέμε.

    Όσοι τυχεροί διάλεξαν δωμάτια να βλέπουν το δρόμο, ευχαριστήθηκαν ύπνο.  Οι άλλοι ξενύχτησαν με τους κλαμπάτους του bar.

Η συνέχεια . . .