(μέρος 1 από 3)

 

Η προετοιμασία.

Διάσχιση Βαρδουσίων - Ορεινή Ναυπακτία

    Στην ουσία η πρώτη «σοβαρή» εκδρομή μετά το «μαύρο καλοκαίρι» του 2007 που μας σακάτεψε τη διάθεση και ηθικό. Με τη μισή Ελλάδα καρβουνιασμένη και τη φύση να υποφέρει λίγη διάθεση υπήρχε όλον αυτό τον καιρό για αποδράσεις.  Να όμως που τελικά έχουν δίκιο όσοι λένε ότι το «αίμα νερό δε γίνεται» !  Επιλέχθηκε η κεντρική Στερεά Ελλάδα «για σιγουριά», μιας και ήταν κοινή επιθυμία όλων να μην περάσουμε από καμένα.

 

Ημέρα 1η: Σάββατο 20-10-2007

    Ξεκινήσαμε το πρωί του Σαββάτου με απρόοπτα και σοβαρές καθυστερήσεις.  Ένα ξεσκισμένο mud λάστιχο 7:00 το πρωί στη μέση της Μητροπόλεως (!) καθυστέρησε σοβαρά ένα αυτοκίνητο της παρέας και κάτι «βρώμικα» που καταναλώθηκαν Παρασκευή βράδυ κόστισαν με τις παρενέργειές τους ταλαιπωρία και σοβαρές καθυστερήσεις στο πλήρωμα άλλου αυτοκίνητου.

Ξεκινάμε :-)

    Τελικά η παρέα συγκεντρώθηκε στο Ζεμενό με 2 ½ ώρες καθυστέρηση !

    Μπήκαμε χώμα για να γλιτώσουμε την ανυπόφορη κίνηση της Αράχωβας αλλά και τη σερπαντίνα μέχρι το Χρισσό.  Ο δρόμος ήταν ξερός και ως εκ τούτου με απίστευτη σκόνη και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον.  Αν καταζητείστε στην Αράχωβα είναι μια καλή εναλλακτική διαδρομή.

Παράκαμψη Αράχωβας.

    Άμφισσα, Λιδωρίκι, Λίμνη Μόρνου, βυθισμένο Κάλιο και στην ουσία η πραγματική μας χωμάτινη αρχίζει από εκεί, αφού κάθε άλλη προηγούμενη απόπειρα εξόδου σε χώμα κατέληγε είτε σε αδιάφορα τοπία είτε σε φρεσκοστρωμένη άσφαλτο κάνοντας το σύνθημα: «ΟΧΙ άλλη άσφαλτο στα βουνά μας» εξαιρετικά επίκαιρο και σπαραξικάρδιο.  Εκτός από εμάς, φαίνεται πως και ο καιρός συμμεριζόταν τη παραπάνω άποψη, αφού συννέφιασε βαριά κι άρχισε να βρέχει με το που πατήσαμε χώμα.

Γκιώνα.

Λίμνη Μόρνου.

Για πικ - νικ.

Κοντά στο Κάλιο.

Riverland.

Billy και Ιάσονας.

Θερμιδική ανασυγκρότηση.

Κάλιο.

Κάλιο.

Κάλιο..

Κάλιο.

    Διακόπι, Δαφνό, Καταφύγια Βαρδουσίων υπό ομίχλη και σφοδρή βροχή.  Το τοπίο εξαιρετικά υποβλητικό και το ηθικό της παρέας ακροβατούσε στο μεταίχμιο της αβύσσου όπως μαρτυρούσαν οι παρατεταμένες σιωπές στο CB.

    Στα 1.800μ υψόμετρο η ομίχλη άρχισε να κάνει «τρύπες» αποκαλύπτοντας το πλούσιο ανάγλυφο ενός εξαιρετικά όμορφου αλπικού τοπίου.  Το κέφι επανήλθε.

Σούρουπο στα Βαρδούσια.

    Αρτοτίνα σχεδόν βράδυ, Γραμμένη Οξυά εντελώς βράδυ. Άφιξη στο καταφύγιο ΕΟΣ στα 1.700μ, όπου και καταλύσαμε στις 21:00.  Ο φιλόξενος φύλακας (Αλέκος), αλλά και μια ακόμα παρέα γνωστών «τετρακίνητων» από την Αθήνα και τη Λαμία, είχαν το τζάκι αναμμένο και το φαγητό ζεστό.

    Η ατάκα της ημέρας στο CB: Billy έχει λίγο διάβασμα. Πρέπει να διαβάσει για τον Ηρακλή.  Μα καλά βάζουν στα παιδιά να διαβάσουν για ποδοσφαιρικές ομάδες ;"

    Η δυνατή βροχή δε σταμάτησε όλη τη νύχτα!

Στο φιλόξενο καταφύγιο.

Η συνέχεια . . .